Het poppenmakersvirus blijft kriebelen
Als klein meisje zat ik altijd al te knutselen met allerlei materialen en gaf ik mijn ogen goed de kost waar mensenhanden iets bijzonders creëerden.
Met trots showde ik op 15 jarige leeftijd mijn eerste fantasiepoppen op een tentoonstelling in Breda die toevallig ook werd bezocht door Koningin Juliana. Zij was zeer onder de indruk van mijn creaties, en op TV en in de regionale pers werd er ruim aandacht aan besteed.
Gevoel voor mode, vormgeving en kleur kwamen mij ook goed van pas in het modevak waarin ik jaren met plezier werkzaam ben geweest en als freelance journaliste creatieve vormgeving voor een bekend woonmagazine.
Op zeker moment pakte ik het poppen maken en exposeren weer eens op. Wie schetst mijn verbazing toen ik vrijwel direct werd uitgenodigd tot het maken van twee koninklijke poppen voor koninginnedag in Buren - een hele eer, want de stad bestond 600 jaar, en het koninklijk paar vierde hun 25 jarig huwelijksfeest. Lees het artikel (pdf) en zie de fotogallery.
Soms neemt het leven een radicale wending. Zo ook bij mij. Ik ging studeren en leidde een aantal jaren een loopbaanbureau. Het poppenmakersvirus bleef ook toen onderhuids kriebelen, en ik besloot de knoop door te hakken.
Nu leef ik me heerlijk creatief uit in mijn poppenatelier "La Dollce" in Yerseke.
